Przedmowa

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2.4.1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w art. 48 stwierdza:

„1. Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania.

2. Ograniczenie lub pozbawienie praw rodzicielskich może nastąpić tylko w przypadkach określonych w ustawie i tylko na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu”.

Ustawą regulującą w sposób szczegółowy problematykę małżeństwa, pokrewieństwa oraz opieki i kurateli jest Kodeks rodzinny i opiekuńczy, który w Tytule II Działu I Rozdziału II – w art. od 87 do 113 – precyzuje stosunki między rodzicami a dziećmi.

Podstawowy trzon unormowania w zakresie stosunków prawnych między rodzicami a dziećmi stanowią przepisy o władzy rodzicielskiej (art. 92–113 KRO).

Niniejsze opracowanie zawiera autorski komentarz do wyżej wskazanych przepisów KRO, przygotowany przez sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie – cywilistę oraz teoretyka i praktyka prawa rodzinnego, szczególnie zainteresowanego omawianą problematyką.

W opracowaniu uwzględniono również dotychczasowy dorobek orzeczniczy i piśmiennictwo w zakresie władzy rodzicielskiej, dostępne zarówno w tradycyjnych opracowaniach książkowych, jak i na nośnikach elektronicznych.

Miejmy nadzieję, że lektura niniejszego komentarza umożliwi zainteresowanym dotarcie do źródeł pisanych i ułatwi tym samym podbudowę teoretyczną nieustającego procesu naszego wspólnego wychowania dla dobra własnego i otoczenia.

Warto pamiętać, że życie codziennie niesie ze sobą różne niespodzianki, czasami nawet bolesne i dla rodziców, i dla dziecka, dlatego w sytuacjach szczególnie skomplikowanych, zawikłanych – bardziej przypominających węzeł gordyjski, niż radość, a raczej prozę życia, proponuję posługiwać się zasadą: „debilitas odium parit, educatio – amicos” co znaczy: „ułomność rodzi nienawiść, wychowanie – przyjaciół”.

Krystyna Gromek